خودگویی با میکروفون

heterism

دارم بیرون از زندگی، زندگی می‌کنم. با فاصله‌ی چند لحظه یا به اندازه‌ی چند سال.
و همینه که باعث می‌شه زیاد بنویسم. بیرون از زندگی، وقت و فراغت زیادی وجود داره. می‌شه ساعت‌ها مشغول کار بیهوده‌ای شد؛ نوشتن.
و من بیرون از زندگی، زندگی می‌کنم

۶ مطلب با موضوع «سلیقه» ثبت شده است

دوتا بسته آدامس تریدنت خریدم به ۱۷ هزار تومن. فکر کنم بار آخری که دوتا بسته آدامس تریدنت خریده بودم، قیمتش مجموعاً ۷ هزار تومن شده بود.

پارسال این موقع داشتم فکر می‌کردم که من نسبت به هم‌سن و سال‌هام یا حداقل دوست‌های خودم، خیلی وضعیت بهتری دارم و به اینکه توی این سن و سال همه چیزم (از لباسی که تنمه گرفته تا پول‌های توی جیبم) از خودمه، مفتخر بودم و احساس قدرت می‌کردم. و به تبع این تصورات ریخت‌وپاش‌های تخمی‌تخیلی هم انجام می‌شد. هرگز فکرش رو نمی‌کردم که یهو به خاطر شوکِ بازگشت تحریم‌ها، همه چیز مملکت به هم می‌ریزه و هزینه‌ها دو تا سه برابر افزایش پیدا می‌کنه. از همه بدتر، فکر نمی‌کردم که این اتفاقات مصادف بشه با بیکار شدنم از اول مهر ۹۷. و فکرش رو نمی‌کردم که دیگه حتی وقت آزاد چندانی هم برای کار کردن نداشته باشم. الان نشستم حساب کردم و دیدم به شرطی که در ماه هیچ خرجی (اعم از هزینه‌های حمل‌و‌نقل، خوراک، پوشاک، تریاک، کنیاک و غیره) نکنم، ماهی (۳۰-) هزار تومن واسه‌م می‌مونه. و بعد نشستم چند دقیقه به عدد «منفی سی هزار تومن» نگاه کردم ‌و با خودم خندیدم. 

توی کشور ما برنامه‌ریزی برای آینده هیچ محلی از اعراب نداره. با افزایش دوباره‌ی قیمت ارز، «ارزش» حقوق یه استاد دانشگاه توی ایران به چیزی حدود ۲۵۰ دلار در ماه رسید. توی بعضی از کشورهای اروپایی به پناهنده‌ها ماهی ۴۰۰ یورو حقوق داده می‌شه. نه که سطح زندگی استاد دانشگاه توی ایران با پناهنده یکی باشه، ولی چیزی که به صراحت می‌شه گفت، سقوط ارزش پول ایران تا ۳۰۰ درصد، تنها طی چندماه، ما رو رسماً به یکی از فقیرترین ملت‌های دنیا تبدیل کرده. ملموس شدن عمق این فاجعه کمی زمان‌ می‌بره. از نظر اقتصادی٬‌ سقوط ارزش پول یک کشور می‌تونه باعث شکوفایی تولید٬ رونق توریسم٬ صادرات و غیره بشه. اما به شرطی که زمینه‌های لازم برای این شکوفایی وجود داشته باشه. که البته با اوضاع سیاسی حاکم چنین چیزی امکان نداره.

نظریه‌ای وجود داره که می‌گه آدمیزاد تنها وقتی برای نیازهاش تحت فشار قرار بگیره، به حرکت می‌افته. البته که نظریه‌ها صرفاً تلاشی برای ساده کردن و ارگِنایز کردن اتفاقات زندگی و فکرها هستند و لزوما رویدادها رو با خودشون سینک نمی‌کنند. در واقع ما با نگاه کردن به رویدادها نظریه‌ها رو تدوین می‌کنیم و نه برعکس. به هر حال مقصود از نوشتن جمله‌ی اول از پاراگراف آخر فقط این بود که متن پایانی شیرین و خوش داشته باشه و نه بیشتر. 




شاید روزی به دردتون بخوره: 

«آس و پاس یا Down and out در پاریس و لندن» از جورج اورول

«بخور و نمیر یا Hand to mouth» از پل استر

«ابن مشغله» و «ابولمشاغل» از نادر ابراهیمی

«از سرد و گرم روزگار» از احمد زید آبادی.

مورد آخر تازه چاپ شده و خودم هنوز نخوندم. احمدزیدآبادی رو به واسطه‌ی اتفاقات سال ۸۸ می‌شناسیم و طبیعتاً فقط یه بخش‌هایی از این اتوبیوگرافی به چیزی که مورد اشاره‌ی ماست می‌پردازه.

17 September 18 ، 00:54
شیدا راعی ..

اینجا تمرکز کار مشکلیه. می‌خوام در مورد ایرنئو فونس (Ireneo funes) بنویسم.

 «... به یاد می‌آورم چهره‌ی اخموی سرخ‌پوستی‌اش را که پشت سیگارش به طور غریبی در دوردست‌ها بود. ایرنئو تا قبل از آن شب بارانی که یک اسب ابلق واژگونش کند، همان چیزی بود که تمام مؤمنان دیگر هستند: کور، کر، بی‌عقل و فراموشکار. وقتی به هوش آمد٬ زمان حال و پیش‌ پا افتاده‌ترین خاطرات برایش آنقدر غنی و آشکار شده بودند که نمی‌شد تحملشان کرد. او می‌توانست تمام رویاها را بازسازی کند. دو یا سه بار یک روز کامل را بازسازی کرده بود. هرگز تردید نکرده بود ولی هر بازسازی یک روز کامل وقت گرفته بود. او از تصور مُثل کلی افلاطون تقریباً عاجز بود. حتی این مسئله آزارش می‌داد که سگِ ساعت سه و چهارده دقیقه همان اسمِ سگ ساعت سه و ربع را داشته باشد. چهره‌ی خودش در آینه و دست‌های خودش هر دفعه متعجبش می‌کرد. فونس دائماً پیشرفت آرام فساد، پوسیدگی و خستگی را تشخیص می‌داد. متوجه پیشرفت مرگ و رطوبت می‌شد. خوابیدن برای او بسیار مشکل بود. خوابیدن، جداشدن از دنیاست. بی‌هیچ زحمتی انگلیسی و فرانسه و پرتغالی و لاتینی را یادگرفته بود. با این حال شک دارم که او قادر به اندیشیدن بوده باشد. اندیشیدن فراموش کردن تفاوت‌هاست و کلی کردن و تجرید. در دنیای‌ انباشته‌ی فونس فقط جزئیات تقریباً آنی وجود داشتند». 

اینجا تمرکز کار مشکلیه. چهارتا دندون عقلِ نهفته و بی‌عقل دارم که نیاز به جراحی داره. دوتاش کاملا عمود به ردیف دندون‌ها قرار داره. علت این پدیده، کوچیک بودن فک آدمه. به عبارتی، اگه دهن گشادی داشته باشید، این اتفاق واسه‌تون رخ نمی‌ده. البته جراحی مهم و خاصی نیست و حیوانات زیادی به این مشکل دچارند. حالا منتظرم که نوبتم بشه. این قسمت از کلینیک، مربوط به کودکانه و دقیقاً نمی‌دونم که دکترِ من (جراح فک و دهان) توی این بخش چیکار می‌کنه. به هر حال، در و دیوار پر از رنگ و نقاشی و گل و بلبل و ستاره‌ست و فضا٬ مالامال از مامان و بچه. عدم توانایی من برای تمرکز، به خاطر وجود بچه‌ها نیست. انقدر که مامان‌ها سر و صدا می‌کنند، بچه‌ها شلوغ نمی‌کنند. به عنوان یه نمونه‌ی جامع و بزرگ، می‌شه خانم بغل‌دستی رو توصیف کرد. این بانوی محترم، پشتش رو کرده به من و با باسن عظیمش به حریم صندلی من تجاوز کرده. در کل تاریخ بشریت، این اولین مورده که «باسن» نقش فاعل رو در یک تجاوز ایفا می‌کنه و امیدوارم مورخان این اتفاق نادر رو برای آیندگان ثبت کنند. بانوی متجاوز تا حالا هزارتا خاطره از دندونپزشکی‌رفتن تعریف کرده و بیوگرافی و سوابق پزشکی تمام افراد قبیله‌ش رو با دیگر همتایان خودش به اشتراک گذاشته و یگانه پرسش من در این لحظه اینه که چرا خسته نمی‌شه؟ چرا برای رضای خدا هم که شده، یه‌ کم دهنش رو نمی‌بنده؟

 البته بانوان دیگه‌ای هم هستند که درگیر فعالیت‌های گروهی نشدند و آلودگی صوتی و دی‌اکسیدکربن ایجاد نمی‌کنند. همچنین یه پدر و پسر تنها هم درست رو‌به‌روی من حضور دارند که توصیف‌شون خالی از لطف نیست. من از دیدن حوصله‌ی این پدرِ جوان سخت شگفت‌ زده‌ام. بدون اینکه هیچ خستگی و بی‌حوصلگی‌ای از جفتک‌پرونی‌های پسرش نشون بده، با مهربونی تمام باهاش بازی می‌کنه. توی این راهروی باریک و بین این همه زن پر حرف، رفتارش فوق‌العاده‌ست. از طرز نشستنش گرفته تا طرز نگاهش به اطراف، همه‌ش باعث می‌شه من توی کتگوری مردهای جذاب قرارش بدم. توی این بیست دقیقه حداقل ده تا بازی مختلف انجام دادند. بازی‌های ساده با انگشت‌های دست، بدون سر و صدا یا تحرک خاصی. فقط واسه اینکه بچه‌ی پرانرژی‌ش رو سرگرم کنه تا حوصله‌ش سر نره و آروم باشه. محیط شلوغ اینجا نمی‌ذاره با تمرکز داستانم رو بخونم. به خصوص که مثل ایرنئو٬ حافظه‌م دوست داره همه چیز رو زنده و غلیظ٬ به دقیق‌ترین شکل ممکن ثبت کنه. بارها شده که زمان زیادی رو صرف نگاه کردن به یه جمله یا متن ساده کنم و نفهممش. تصاویر شلوغ ذهنم رو آزار می‌ده٬ چون نمی‌تونه مثل ذهن بقیه‌ی افراد نسبت به تکثر جزئیات بی‌تفاوت باشه. تمرکز ناخواسته و بیمارگونه به جزئیات٬ فکر و اندیشیدن رو مخدوش می‌کنه. و همینه که خیلی وقت‌ها از فهم چیزهای ساده عاجزم می‌کنه و به واسطه‌ش احساس احمق بودن می‌کنم. همینه که می‌تونم ساعت‌ها به یه منظره یا حتی یه دیوار خیره بشم و هرگز حوصله‌م سر نره. هر نقطه‌ی دیوار با بقیه‌ی نقاطش فرق داره. هر لحظه با لحظه‌ی قبل.

«... روشنایی بی‌رمق سپیده‌دم از حیاط خاکی به درون آمد. آنگاه چهره‌ی صدایی را دیدم که سراسر شب حرف زده بود. ایرنئو نوزده سال داشت. در سال 1868 به دنیا امده بود. در نظرم همچون پیکره‌ای برنزی باشکوه جلوه کرد٬ قدیم‌تر از مصر و مقدم‌تر از پیامبران و اهرام. فکر می‌کردم هر یک از کلمات من (هر یک از حالات من) در حافظه‌ی سرسخت او ثبت خواهد شد. از ترس افزایش حرکات بیهوده‌‌ام سست شدم. 

ایرنئو فونس در سال 1889 بر اثر احتقان ریوی درگذشت.»

10 September 18 ، 08:38
شیدا راعی ..

بشتابید، خودارضایی یک اوران‌گوتان ماده (به همراه ویدیو)

اگه می‌خوای فیلم خودارضایی اوران‌گوتان رو ببینی٬ سریع روی continue کلیک کن تا وقتش تموم نشده

31 July 18 ، 15:02
شیدا راعی ..

تقدیم می‌شود به استیو تولتز

17 July 18 ، 14:39
شیدا راعی ..
28 June 18 ، 15:59
شیدا راعی ..

سه روایت از یک واقعه، از سه منظر متفاوت. روایت اول که از نظر من جذاب‌ترین قسمت داستان هم بود، از زبان یه نوجوان مرده(مقتول) گفته میشه. روایت دوم از زبان یکی از شاهدان این قتل. و روایت سوم، از زبان قاتل گفته میشه. توصیه میکنم بیش از یه بار بخونید. جزئیات خوبی داره. به علاوه اینکه٬ شروع داستان٬ در عین حال پایان داستان هم هست.

قشنگ‌ترین قسمت داستان، گفتگوی دوتا نوجوون مرده‌ست. هر کدوم از مرگ خودشون بدست طرف مقابل حرف میزنن... و نویسنده‌ به طور غیرمستقیم٬ حکایت از پوچی این جنگ و کشتار میکنه. چیزی که به نظر خاص میکنه این نوشته رو٬ شیوه‌ی روایت داستانه.

دوصفحه‌ی اول داستان رو با فشردن انگشت مبارکتون روی continue میتونید بخونید. و اگر هم که به سلیقه‌ی من اطمینان دارید، خب یه باره برید PDF کل داستان رو از اینجا دانلود کنید و بخونید(مجموعا 8 صفحه‌س)


معنی لغت؛

 «کالا» میشه؛ ر‌خت و لباس

"قوماندان" احتمالا میشه؛ نظامی یا پلیس

"پیکا" احتمالا میشه؛ اسلحه

"گندم‌هایمان چور شده بود" هم نمیدونم ینی چه. اصلا به نظرم نیازی نیست به دونستن این لغات


۶ comment 27 September 16 ، 11:19
شیدا راعی ..