خودگویی با میکروفون

heterism

دارم بیرون از زندگی، زندگی می‌کنم. با فاصله‌ی چند لحظه یا به اندازه‌ی چند سال.
و همینه که باعث می‌شه زیاد بنویسم. بیرون از زندگی، وقت و فراغت زیادی وجود داره. می‌شه ساعتها مشغول کار بیهوده‌ای شد؛ نوشتن.
و من بیرون از زندگی، زندگی می‌کنم

Tuesday, 31 July 2018، 03:02 PM

تبلیغ

بشتابید، خودارضایی یک اوران‌گوتان ماده (به همراه ویدیو)

اگه می‌خوای فیلم خودارضایی اوران‌گوتان رو ببینی٬ سریع روی continue کلیک کن تا وقتش تموم نشده




این قطعاً یک تبلیغ است

اینجانب با نظر پیمان برای افتضاح بودن فضای وبلاگی فعلی کاملاً موافقم. من توی بیان 10-15 تا وبلاگ رو بیشتر دنبال نمی‌کنم که اینا هم گاهی فقط چندهفته یکبار آپدیت می‌شن. قطعا هستند کسایی که اسم و رسم ندارند و فوق‌‌العاده‌ می‌نویسند، ولی حداقل من یکی حوصله‌ی وقت گذاشتن برای پیدا کردن‌ آدمای جدید رو ندارم. یه نگاه به وبلاگ‌های برتر بیان بندازید. این حجم از اسپرماتولوژی توی یه شبکه‌ی اجتماعی خیره‌کننده‌ست. محیط اینجا به قدری تخماتیکه که آدم دلش نمیاد چیزی به جز گل‌شعر تلاوت کنه، مبادا فضا به ناخالصی آلوده بشه. انتظار ندارم کسی از این حرفم خوشش بیاد، چون طبق قانون راز بقا، کسی پیدا نمی‌شه که به تخمی بودن خودش باور داشته باشه. بنابراین وقتی من این برچسب ارزشمند رو به گروهی اتچ می‌کنم، ناخودآگاه شاخ‌هاشون رو تیز می‌کنند که اگه روزی دست‌شون بهم رسید، فرو کنند تو جاهای خاص و حساس بدن نحیف و ظریفم. پیشنهاد آلترنتیو من برای دوستانی که از شهرها و قبایل دور اینجا رو رصد می‌کنند و شاخ‌هاشون به نقاط حساس بدن من نمی‌رسه اینه که حداقل با یک الی چند عدد فحشِ ناقابل اینجا رو ترک کنند و ما رو از لطف خودشون محروم نفرمایند.

به طور کلی اگر نظرِ عنّابیِ این بنده‌ی گردن‌شکسته و مفلس رو جویا شوید، خواهم گفت‌ در شرایط فعلی برای وبلاگ نوشتن/خواندن ارزشی قائل نیستم. و با ایده‌ی پیمان برای گلچین کردن پست‌ها توی یه کانال هم اصلاً موافق نیستم. چون چیزای خیلی بهتری واسه خوندن هست، که حتی اگه تا آخر عمر هم واسه‌شون وقت گذاشته بشه، کمه. با این حال دلم می‌خواد کارش رو اینجا تبلیغ کنم. چون به نظرم آدم صاف و صوفیه و جنسش خرده شیشه نداره. یعنی قیافه‌ش که اینطور القا می‌کنه. می‌دونم این طرز تبلیغ کردن ممکنه نتیجه‌ی معکوس داشته باشه -به خصوص که خودم هم دارم با ایده‌ش مخالفت می‌کنم- ولی به هر حال وسع من در همین حده پیمان جانم. 

معرفی کانال «وبلاگ در نگاه من»

آدرس تلگرامش:  bloginmyeyes@

اگر کس دیگه‌ای هم نیاز به تبلیغ داره بیاد همینجا خودش رو معرفی کنه. چنانچه آدم صاف و صوفی باشه و ما از قیافه‌ش خوشمون بیاد٬ تبلیغش رو می‌کنیم. [البته با کلی منت]



شگفتا

 مورد بعدی٬ نحوه‌ی کلیک‌هاییه که این بغل می‌کنید و همه‌ی وجود آدم رو پر از شاش و سرکه می‌کنه‌. کنجکاوی‌‌ای که باعث می‌شه من این همه کلیک روی About me داشته باشم، شگفت‌انگیزه. البته که من رو هم مجاب می‌کنه یه چیز مفصل‌تر واسه‌ش بنویسم. ولی از طرف دیگه یه فرضیه به ذهنم می‌رسونه که اینجا بیشتر از اونکه به متن توجه بشه، به کنجکاوی در مورد آدما توجه می‌شه. با اینکه اشکالی واسه‌ش نیست، ولی واقعاً اهمیتش رو درک نمی‌کنم. یعنی اگه براساس منطق بخوای نگاه کنی، برای شما هیچ توفیری نمی‌کنه که من کی هستم. چون هرگز قرار نیست همدیگه رو ببینیم یا ارتباطی داشته باشیم. به علاوه، همه‌ی چیزی که لازم باشه رو می‌شه از نوشتن یه فرد تشخیص داد، چیزهایی که هرگز توی یه معرفی‌ کسی بهش اشاره نمی‌کنه. مورد دلسردکننده‌ی دیگه، در خصوص Repostهاییه که می‌‌ذارم. به عنوان مثال وقتی اسم لینک یه چیزی مثه «خانوم سوسکه» باشه، دو برابرِ وقتی که یه چیزی مثل «در باب مشاهده و ادراک» باشه کلیک می‌خوره‌. و این احساس به من دست می‌ده که برخی از افرادی که اینجا رو می‌خونند، همونایی هستند که با هیجان روی لینکای زرد و اسپم با عنوان «عکس لخت همسران بازیکنان تیم ملی» کلیک می‌کنند. و این ناامیدکننده‌ست. البته صرف اینکه حوصله‌ی خوندن اینجا رو دارید، ناخودآگاه باعث می‌شه به نظر من ناامید کننده برسید و من واسه‌تون احترام زیادی قائل نباشم. راستش رو بخواید من سرم درد می‌کنه که به هر دلیلی واسه چیزای مختلف احترامی قائل نباشم. 


خب که چی؟

وبلاگ که چرته، اینستاگرام که هیچی. توئیتر باندبازیه و ترول‌ بودن توش ارزشه. فیسبوک؟ خدا رفتگان شما رو هم بیامرزه. پس کجا خوبه؟ تو همه‌ش می‌شه طبق سلیقه‌ت یه چیزایی رو پیدا کنی. سلیقه‌ی من باعث شده فعلاً از گوگل‌پلاس استفاده ‌کنم. اونجا به عنوان یه بچه‌ی خوب و آروم دهنم رو می‌بندم و فقط از دیگران یاد می‌گیرم.

موافقین ۶ مخالفین ۱ 18/07/31
شِـــ‌یدا ..