خودگویی با میکروفون

heterism

دارم بیرون از زندگی، زندگی می‌کنم. با فاصله‌ی چند لحظه یا به اندازه‌ی چند سال.
و همینه که باعث می‌شه زیاد بنویسم. بیرون از زندگی، وقت و فراغت زیادی وجود داره. می‌شه ساعتها مشغول کار بیهوده‌ای شد. کار بیهوده‌ای که هیچ تبحری در انجامش نداری؛ نوشتن.
و من همه‌ی عمرم رو بیرون از زندگی، زندگی کردم.

Saturday, 30 December 2017، 09:02 PM

تف تفی

خب٬ خب٬ هر چند دیر٬ ولی بالاخره بعد از 8 سال دوباره آتیش‌بازی شروع شد. هر چند هنوز نمیشه این شلوغ‌بازی‌ها رو زیاد جدی گرفت ولی اینکه توی همه‌ی شهرهای کشور اتفاق افتاده و منحصر به تهران نیست٬ خودش قابل توجهه. سطوری که در ادامه میاد٬ تحلیل‌های جامعه‌شناسی این حقیر از اتفاقات دیروز و پریروز و پیش‌پریروزه. در مورد حوادث و اعتراضات امروز هنوز تحلیل خاصی از این حقیر ترشح نشده. چون حقیر از صپ تا حالا با یه سردردِ جامعه‌شناسانه و پیل‌افکن دست‌و‌پنجه نرم می‌کنه. انشالاح در روزهای آتی اگه عمری باقی باشه و چوب تو جاهای خاص بدن‌مون نکرده باشند٬ با تحلیل‌های روز و دقیق و کارشناسانه در خدمت شما خواهیم بود. ماچ برشما باد٬ ماچ انقلابی و بدون تف. 

کیلیک چیلیک


از صحبت‌های والی خراسان گرفته تا توئیت‌هایی که بعضی از ارزشی‌ها نوشته بودند٬ میشه این احتمال رو منطقی دونست که جرقه‌ی این اعتراضات در مشهد علیه دولت مهندسی‌شده بوده. اما علی‌رغم میل تندروهای اصول‌گرا، این اعتراضات گسترده‌تر شد و از کنترل سازمان‌دهندگانش خارج شد و حالا متوجه خود حکومت هم شده. این عالمان بزرگ متوجه این موضوع نیستند که روحانی و دولتش آخرین امید مردم بودند و خیلی‌ها از روی ناچاری این دولت رو انتخاب کردند و اگر همچین گزینه‌ای نباشه٬ در وهله‌ی اول موجودیت خود حکومته که زیر سوال می‌ره.

جنس این شعارها رو نگاه کنید: «مرگ بر خامنه‌ای، آخوند باید گم بشه، ای شاه ایران برگرد به ایران، ما آریایی هستیم عرب نمی‌پرستیم، زن‌ها به ما پیوستند بی‌غیرت‌ها نشستند و غیره...» جنس این شعارها داد می‌زنه که این همون قشر ضعیف جامعه‌ست٬ همون مردم عادی که همیشه نادیده‌ گرفته میشن و این بار به واسطه‌ی فشارهای اقتصادی دارند آتیش زیر خاکستر رو به ما نشون میدن. این اعتراض‌ها از جنس اعتراض‌ طبقه‌‌ی متوسط و روشنفکر سال 88 نیست. واضحه که وحدت و انسجام گفتمانی نداره٬ فاقد رهبره٬ رابطه‌ای با با نخبگان سیاسی نداره. قیام پابرهنه‌هاست و چنین قیامی رو نمی‌شه با مذاکره حل و فصل‌ش کرد(به دلیل پراکندگی و آشفتگی خواسته‌ها). در همچین شرایطی٬ معمولا حکومت مستقر فرد یا افرادی رو برای آروم کردن اوضاع قربانی می‌کنه. وگرنه افزایش خشونت٬ این مدل اعتراضات رو تشدید می‌کنه. چون جمعیت فرودست معترض به شدت مستعد اثرگذاری پوپولیست‌ها، تعصب‌ها و خشونت‌گرایی بیشتر هستند.

همچنین بلاهتی که توی یه سری از این شعارها هست، به ما نشون میده که قدرت تحلیل و درک مسائل اجتماعی و سیاسیِ خیلی از مردم ما از ۴۰ سال پیش تا حالا تغییر خاصی نکرده. با شنیدن این شعارها یاد حرفی که رضا بابایی در مورد «استقلال‌‌طلبی کردها و شباهتش با آزادی‌خواهی ایرانیان دهه پنجاه» زده بود افتادم. حتما این لینک رو بخونید و مقایسه‌ش کنید  کلیییییک

موافقین ۲ مخالفین ۰ 17/12/30
شِـــ‌یدا ..

cm's ۱

31 December 17 ، 22:04 علی موسوی
عاشق هیجانم و تغییرات بزرگ خخخ ... الان هم کروات دپو کردم هم پوستر حسینی : انسان کامل  و هم  پرچم شیر و خورشید ...به چند تا اخوندم پس گردنی زدم ازش فیلم گرفتم بعدا پست و سمت بگیرم ...  داداش چی درست بوده تو این مملکت کل کشور یه نهاد یا موسسه و شرکت و وزارتخونه و اداره و ... بگو که بالای پنجاه تا کارمند داشته باشه و بدون فساد گسترده و زد و بند و اختلاس و دزدی و بی مسولیتی و شعارزدگی و قرمساقی و دیوسی و مردم ازاری و سکس گروهی و تریسام و اورال سکس  اداره بشه ? بقول کروبی مادر جنده دوتاشو بوگو ? هن ? میدونی چرا? چون راست و چپ و حزب اللهی ( که همشون غیر مردمی هستند ) سر یه سفره دارند میخورند و میتپونن تو مردم بقول اون جمله معروف نیچه تو فراسوی نیک : وقتی تو ساکتی و لنگارو بازکردی بدون اعتراض و مقاومت تا دسته که هیچ تا آرنج و زانو میکنن توت و میره و میاد خوشش میاد  بالطبع ؛ آری چنین گفت زرتشت .... حالا فهمیدی چرا عصبانی هستن مردم  ? هن? 
شِــیدا:
من با نفس این عصبانیت هیچ مشکلی ندارم. ولی این وسط یه چیزی هست. اینکه هیچ فکر و برنامه‌ای پشت این خشونت نیست. منم جوونم. یعنی؛ ۱-انرژیم زیاده ۲- عقلم(نقطه مقابل هیجان) زیاد کار نمی‌کنه ۳- از چیزی نمی‌ترسم و به طور کلی کله‌خرم. من با این مشکل دارم که یه مشت بچه‌کونی می‌ریزند توی خیابون و صرفا تخلیه‌ی انرژی می‌کنند. با اینکه هیچ جریان فکری‌ای پشتش نیست. هدایتی از طرف نخبه‌های سیاسی و اجتماعی جامعه وجود نداره. نکنه می‌خوای بگی مردم خودشون می‌‌دونند چیکار می‌کنن؟ قبلا ثابت شده که مردم گه و گوشت‌کوبیده رو هم نمی‌تونند از هم تمیز بدن. و نخبه‌هایی که می‌شناسم و قبول دارم، حالا یا سکوت کردند یا تحلیل مثبتی از این وضعیت ندارند. منم خوشحال میشم خشتک آقا رو بکشند روی سرش. ولی وقتی به بعدش فکر می‌کنم، تصویر روشنی نمی‌بینم. با این شلوغی هیچ چیزی حل نمی‌شه. همونطور که سال ۵۷ چیزی حل نشد. واسه همین نمی‌تونم زیاد ذوق کنم. می‌دونی، دارم در مورد زیرساخت‌های فرهنگی و اجتماعی حرف می‌زنم که باعث میشه جامعه‌ بدون هزینه و تلفات مشکلاتش رو حل کنه. تاریخ ایران و بقیه‌ی دنیا نشون داده که این مدل اعتراض حتی وقتی به براندازی حکومت هم منجر بشه، عاقبت به خیری نداره.